Classificatie van merken (Nice-classificatie)

Geschreven door Marleen

3 min. leestijd

Merkregistratie

Kennisbank

Wat is de Nice-classificatie?

Wanneer je een merk registreert, doe je dat niet “in het algemeen”. Je vraagt een merk aan voor specifieke waren (producten) en/of diensten. Om dit wereldwijd gestructureerd te houden, bestaat de Classificatie van Nice: een internationaal systeem dat alle denkbare waren en diensten verdeelt over 45 klassen.

De klassen 1 tot en met 34 betreffen waren (fysieke producten), de klassen 35 tot en met 45 betreffen diensten. Het kiezen van de juiste klassen is een van de belangrijkste stappen in het aanvraagproces — en precies het punt waarop wij onze klanten dagelijks begeleiden.

Waarom is de juiste classificatie belangrijk?

De klassen die je kiest bij een merkaanvraag bepalen drie dingen:

De reikwijdte van je bescherming. Je merk is alleen beschermd voor de waren en diensten waarvoor je het hebt aangevraagd. Kies je te weinig klassen, dan sta je onbeschermd waar het ertoe doet. Kies je te veel, dan betaal je onnodig en vergroot je het risico op problemen.
De kosten van je aanvraag. De meeste merkenbureaus rekenen een basistarief voor een of meerdere klassen, en een toeslag per extra klasse. Meer klassen betekent dus direct hogere kosten, zowel bij de aanvraag als bij verlenging.
Het risico op bezwaren. Hoe meer klassen je kiest, hoe groter de kans dat je merk in conflict komt met een bestaand merk in een van die klassen. Elke extra klasse is een extra toetsingsmoment waarop een derde partij bezwaar kan maken.

Veelgemaakte fout: alles claimen wat je doet

Een veel voorkomende valkuil is om je merk aan te vragen voor alle activiteiten van je bedrijf. Op het eerste gezicht lijkt dat logisch: je wilt toch overal beschermd zijn?
In de praktijk is dat zelden verstandig. Wat er werkelijk toe doet, is bescherming voor de producten en diensten die gericht zijn op je publiek — datgene waarmee je als merk naar buiten treedt. Dit onderscheid is niet altijd vanzelfsprekend, en juist hier loont het om vooraf goed advies in te winnen.

Praktijkvoorbeeld: het fintech-bedrijf
Neem een fintech-onderneming die een app bouwt waarmee consumenten beleggingen kunnen beheren. Het bedrijf ontwikkelt software, draait servers en heeft een heel IT-team in dienst. Is het dan een softwarebedrijf?

Vanuit merkenperspectief niet. De kernactiviteit richting de consument is financiele dienstverlening (klasse 36). De software is slechts het middel waarmee die dienst wordt geleverd, niet het product dat op de markt wordt gebracht.

Dit bedrijf zou dus primair bescherming moeten zoeken in klasse 36 (financiele diensten), en niet per se in klasse 9 (software) of klasse 42 (softwareontwikkeling). Die laatste klassen zijn eerder relevant als je software als zelfstandig product verkoopt of als dienst aan andere bedrijven aanbiedt.

Dit soort nuances bespreken we altijd vooraf met onze klanten, zodat de aanvraag scherp en doelgericht is — en je niet betaalt voor bescherming die je niet nodig hebt.

Hoe kies je de juiste klassen?

Stap 1

Breng je aanbod in kaart

Maak een overzicht van de producten en diensten die je onder je merknaam aanbiedt aan klanten. Denk niet aan interne processen, maar aan wat de buitenwereld van je ziet.

Stap 2

Breng je aanbod in kaart

Maak een overzicht van de producten en diensten die je onder je merknaam aanbiedt aan klanten. Denk niet aan interne processen, maar aan wat de buitenwereld van je ziet.

Stap 3

Breng je aanbod in kaart

Maak een overzicht van de producten en diensten die je onder je merknaam aanbiedt aan klanten. Denk niet aan interne processen, maar aan wat de buitenwereld van je ziet.

Terug naar overzicht